Popularne (m.in. z memów) „owocowe czwartki” (lub inne podobne eventy) zakorzeniły się już w naszej kulturze i nie są niczym nadzwyczajnym. Często nawet sami pracodawcy wskazują tego typu „dodatki” w ofercie pracy, celem przekonania potencjalnych kandydatów do złożenia swojego CV i aplikowania do danego przedsiębiorstwa.
Czy „owocowe czwartki” stanowią koszt uzyskania przychodu?
Czym jest koszt uzyskania przychodu?
Zacznij od przypomnienia czym jest koszt uzyskania przychodu.
Za koszt uzyskania przychodu uznamy wydatek, który został poniesiony w celu uzyskania przychodu lub zachowania źródła przychodu. Ponadto koszty muszą:
- zostać poniesione przez podatnika,
- być bezzwrotne (tj. definitywnie poniesione),
- pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością,
- nie mogą być wyłączone od możliwości ujęcia ich w kosztach firmy,
- być należycie udokumentowane.
Spełnienie przez konkretny wydatek powyżej wskazanych cech będzie skutkować uznaniem go za koszt uzyskania przychodu.
Wydatki na reprezentację
Należy również wskazać, że wyłączone od możliwości „wrzucenia w koszty” są również wydatki poniesione na reprezentację.
Za koszty reprezentacji uznaje się wydatki podatnika, które mają służyć (i) wywołaniu pozytywnego wrażenia oraz (ii) mają się cechować okazałością oraz ponadprzeciętną miarą. Trudno ocenić, jak należy rozumieć drugą z ww. cech (dla każdego podmiotu owa ponadprzeciętna miara będzie rozumiana inaczej).
Jednakże z orzecznictwa wynika, że celem wydatku na reprezentację jest stworzenie określonego obrazu firmy na zewnątrz oraz przedstawienie podatnika w dobrym, korzystnym świetle. Ponadto celem tych wydatków jest kreowanie dobrego wizerunku podatnika i stworzenie miłej atmosfery.
Czy zatem „owocowe czwartki” uznamy za koszty reprezentacji? W końcu mają służyć ociepleniu wizerunku podatnika i stworzeniu miłej atmosfery.
„Owocowe czwartki” – w koszty czy nie?
Świadczenia takie jak „owocowe czwartki” nie będą co do zasady stanowiły kosztów reprezentacji. Koszty reprezentacji mają stworzyć określony wizerunek na zewnątrz. „Owocowe czwartki” stanowią jednak świadczenie, dodatek udostępniany pracownikom – zatem wewnątrz przedsiębiorstwa. W takim wypadku, zgodnie ze stanowiskiem Dyrektora KIS możliwe jest uznanie takiego wydatku za koszt uzyskania przychodu.
W ocenie organów wydatki te są związane z prowadzoną działalnością i mają poprawić atmosferę w firmie. Zdaniem fiskusa lepsza atmosfera skutkuje (co najmniej w założeniu) lepszą wydajnością pracowników – zatem przyczynia się do zachowania źródła przychodu (pracownicy mniej chętnie zmieniają pracę), a nawet do uzyskania przychodu (pracownicy pracują efektywniej).
A co z B2B?
Zgodnie ze stanowiskiem organów podatkowych kosztem uzyskania przychodu będą wyłącznie wydatki poniesione na zakup produktów spożywczych, wody, napojów, kawy, mleka, cukru czy herbaty poniesione na rzecz pracowników.
Osoby „zatrudnione” na B2B są odrębnymi podmiotami od naszego podatnika – są de facto jego kontrahentami. W tym wypadku można by już mówić o kosztach reprezentacji – byłyby to bowiem wydatki poniesione celem poprawienia wizerunku firmy na zewnątrz.
Podsumowanie
Wydatki na owoce, kawę czy herbatę (itp.) mogą zostać uznane za koszt uzyskania przychodu pod warunkiem, że mają charakter kosztów. Ponadto za koszty możemy uznać wydatki poniesione na rzecz pracowników. Niestety w pozostałym zakresie (np.: w przypadku osób zatrudnionych na podstawie kontraktu B2B) takie wydatki mogą być kwestionowane.
__________
Zapotrzebowanie na konsultację podatkową? A może potrzebne jest złożenie wniosku o wydanie interpretacji podatkowej?
Zapraszam do kontaktu z Kancelarią Radcy Prawnego i Doradcy Podatkowego we Wrocławiu. Kancelaria świadczy na rzecz swoich Klientów usługi prawne, podatkowe oraz bieżącą obsługę prawną.
Telefon/WhatsApp: 880 499 811
Email: michal@zasada-m.pl
Podstawa prawna:
- Art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
- Art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
- Indywidualna interpretacja podatkowa 0114-KDIP2-1.4010.57.2024.4.DK,
- Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 grudnia 2012 r. (sygn. akt II FSK 702/11).
Stan prawny na dzień 4 października 2024 r.
